* چند وقت پيش كه صحنه برخورد فيزيكي شديد با داور يك بازي فوتبال دسته ۱ در تالش از رسانه‌هاي انگليس هم به‌عنوان سند ايرانيت ما پخش شد! يك نكته كه تقريبا هيچ‌كس در رسانه‌ها به آن نپرداخت توجهم را جلب كرد. آن‌هم اين‌كه حتا در برنامه جنجالي تلويزيون كه فيلم مربوط پخش و اظهار تاسف و تاكيدهايي هم منتشر شد، هيچ‌كس اشاره‌اي نكرد كه وظيفه ماموران انتظامي كه در صحنه حاضر بودند و به‌دنبال افراد حاضر در نزاع به‌آرامي - فقط - مي‌دويدند، چه بود؟ اساسا آن‌ها در ورزشگاه حضور يافته بودند كه چه كنند؟ با چند متمم و روايت ديگر كه در ذهنم چرخ زدند، اين پرسش را مدام از خودم پرسيدم كه به‌راستي فلسفه‌ي وجودي و وظيفه‌ي نيروي انتظامي در اين مملكت چيست؟ براي يادآوري به دوستاني كه برخي پاسخ‌ها را احيانا به‌كنايه مطرح مي‌كنند مي‌گويم كه آن وظيفه‌ها هم براي ارگان‌هاي ديگري تعريف شده است و نوبت به نيروي انتظامي نمي‌رسد.

** امسال دو ميليون و ‌927 هزار و ‌717 زائر مسلمان در مراسم حج حضور داشتند كه يك ميليون و ‌828 هزار و ‌195 زائر از كشورهاي مختلف جهان و يك ميليون و ‌927 هزار و ‌717 زائر مسلمان از عربستان بودند. گويا بانک جهانی اعلام کرده که درآمد عربستان از برگزاری مراسم حج امسال به ۳۰ میلیارد دلار رسيده که از این رقم یک ششم، معادل پنج میلیارد دلار - پنج هزار ميليارد تومان - از طريق زائران ایراني تامين شده است. تنها در 22 روز نخست مراسم حج، چهار ميليون مكالمه معادل هفت ميليون و 500 هزار دقيقه بين ايران و عربستان برقرار شد كه قطعا تا پايان موسم حج، به حدود دو برابر رسيده است. حال اين رقم‌ها را با ضريب هزينه‌ي دقيقه‌اي حدود ۵۰۰ تومان از عربستان و ۲۰۰ تومان از ايران در نظر بگيريد تا به يك رقم درشت برسيد. 

ما امسال بيش از ۱۰۳ هزار نفر زائر داشتيم كه اگر هر كدام ميانگين دست‌كم حدود ۱۰ هزار دلار در عربستان خرج كرده باشند و سوغاتي خريده باشند و هر كدام هم حدود چهار ميليون تومان خرج پارچه نوشت، قرباني و وليمه‌شان به اقوام و آشنايان بي‌نياز و بعضا متمولشان شده باشد، نزديك به نفري ۱۵ ميليون تومان خرج اضافه داشته‌اند. درواقع هر زائري در برابر يكي دو ميليون خرج اصلي براي يكي از فروع دين خود، ميانگين هفت هشت برابرش را خرج اضافي دارد كه در مجموع مي‌شود چيزي حدود هزار و ۵۴۵ ميليارد تومان خرج اضافه‌ي جانبي. به نظر شما اگر تعداد گرسنه‌ها و محرومان كشورمان را بر اين رقم تقسيم كنيم، سالي چقدر پول به هر كدامشان مي‌رسد تا فرزندشان را بفرستند دانشگاه، بفرستند خانه بخت، نفرستند زندان، نفرستند بيمارستان و تيمارستان، نفرستند ... و نفرستند سينه‌ي قبرستان؟

*** شكوفايي صنعت سينماي چين در سال ‌٢٠١١ نيز ادامه خواهد يافت و فروش گيشه سينماهاي اين كشور امسال از مرز دو ميليارد دلار خواهد گذشت تا فروش ‌٥/١ ميليارد دلار سال گذشته را پشت سر بگذارد. گزارش سالانه‌ي انجمن سينماداران چين نشان مي‌دهد، پرجمعيت‌ترين كشور جهان در ‌٩ ماهه اول امسال حدود ‌٦٣٠ سالن سينما راه‌اندازي كرده است كه اين به‌معناي افتتاح روزانه ۲ سالن سينماي جديد در اين كشور است. آكادمي سينماي چين پيش‌بيني كرده است، درآمد گيشه‌ي‌ سينماي اين كشور تا سال ‌‌٢٠١٥ به چهار و نيم ميليارد دلار خواهد رسيد كه در اين صورت اين كشور به دومين بازار فيلم بزرگ جهان پس از آمريكا تبديل خواهد شد. اما همه‌ي اين‌ها به يك طرف، نكته جالب اين است كه در نيمه‌ي نخست امسال، ‌١٠٣ فيلم در سينماهاي چين اكران شدند كه از اين تعداد ‌٢٩ فيلم خارجي بوده است. يعني حداكثر ۳۰ درصد تعداد فيلم‌ها را محصولات غربي و آمريكايي تشكيل داده‌اند و به اين ميزان از موفقيت رسيده‌اند. يعني روزانه ۵/۵ ميليون دلار فروش گيشه و افزايش روزي دو سالن سينما. درواقع چيني‌ها در هر روز معادل يك سال سينماي ايران فروش بليت دارند. 

**** خبر هولناكي بود كه گفتند "حسين قندي" روزنامه‌نگار پيشكسوت و استاد متخصص تيتر ايران در ۶۰ سالگي به بيماري مهلك فراموشي مبتلا شده است.

علي‌اكبر قاضي‌زاده، يكي مثل خودش، نوشت: از من بپرسيد مي‌گويم، احساس حسين وقتي او را از درس دادن در دانشكده ارتباطات دانشگاه علامه كنار گذاشتند، ترك برداشت. تدريس در دانشكده خيابان كتابي افتخار بزرگ او بود. انتظار داشت رييس دپارتمان، استادان بزرگ‌تر، دانشجويان يا نمي‌دانم شايد مطبوعات فرياد اعتراض برآورند؛ كسي به خود تكاني نداد. يعني كسي كه حرفش اثر داشته باشد، چيز مهمي نگفت. به من مي‌گفت بگذار يك ترم بگذرد، سراغم مي‌آيند. چند ترم هم گذشت. باز هم در سكوت. از سال 86 ناگهان احساس كرد بايد اندازه‌هاي دايناسوري خود را باز شناسد.